Gümüşhane'nin yeşil doğasına katkıda bulunmak amacıyla emekli imam Halil İbrahim Yılmaz, kendi imkânlarıyla köyü Kızılca'ya tam 50 bin ağaç dikmeyi başardı. Bu sıradışı girişim, sadece çevre bilincini artırmakla kalmıyor; aynı zamanda bölgedeki genç nesillere de ilham veriyor. Yılmaz’ın bu çabası, çevresel sürdürülebilirlik ve doğa sevgisinin önemini gözler önüne seriyor.
Halil İbrahim Yılmaz, emekli olduktan sonra geçimini sağlamak amacıyla çeşitli projeler üzerinde düşündü. Ancak aklındaki en büyük projeyi gerçekleştirmek için sadece ekonomik kaygılar değil, aynı zamanda doğamıza karşı olan sorumluluğunu da göz önünde bulundurmak istedi. Yıllarca imamlık yaparak kazandığı disiplin ve inançla, köyüne bir şeyler katma arzusuyla kolları sıvadı. Çocukluk anılarının geçtiği, doğayla iç içe büyüdüğü bu topraklara olan borcunu ödemek için 50 bin fidan temin etmeye karar verdi. Bu kadar büyük bir sayıyı karşılamak için yerel fidanlıklardan destek aldı ve arkadaş çevresinden de yardım topladı. Doğayla olan bağını güçlendirmek için bu projeyi sistematik ve kararlı bir şekilde yürüttü.
Yılmaz, köyü Kızılca'da düzenlediği ağaç dikim etkinliklerinde, genç çocukları da dahil ederek toplumsal bir bilinç oluşturmayı amaçladı. Köydeki çocuklara, ağaç dikmenin ve doğa ile uyumlu yaşamanın önemini anlatan eğitimler verdi. Projenin ilk etapında 50 bin fidanı belirledikleri alanlara özenle dikti. Bu süreçte, yerel halkın da katılımını sağlayarak toplumsal bir dayanışma kültürü oluşturdu. Ağaç dikim günlerinde düzenlediği etkinlikler, köylüler arasında bir yardımlaşma ruhunu da teşvik etti. Havanın güzelleşmesiyle gerçekleştirilen bu etkinliklerde, yetiştirilen fidanlar sadece birer ağaç değil; aynı zamanda geleceğin teminatı oldu.
Projeye duyulan ilgi de giderek arttı. Halil İbrahim Yılmaz, köy halkının desteklemesine ek olarak, çeşitli çevre derneklerinden ve gönüllü kuruluşlardan da yönlendirmeler aldı. Bu destek, projenin kapsayıcı bir yapıya bürünmesine ve daha geniş kitlelere ulaşmasına yardımcı oldu. Ağaçların dikiminden sonra, bu ağaçların bakımı ve izlenmesi için de bir plan oluşturuldu. Bu süreçte Yılmaz, köylülerle birlikte ağaçları sulama, budama ve bakımını yaparak bu doğa dostu inisiyatifin sürdürülebilirliğini sağladı.
Yılmaz’ın projesi, Gümüşhane'deki diğer köylere de örnek oldu. Yerel yönetimlerin de dikkatini çeken bu girişim, çevre koruma alanında farkındalık yaratmaya yardımcı oldu. İlerleyen zamanlarda, Yılmaz'ın projesinin bölge için bir model haline geleceği ve çevre dostu projelerin sayısının artacağı öngörülüyor. Halil İbrahim Yılmaz, bu projeyle sadece ağaç dikmekle kalmadı; aynı zamanda toplumsal uzlaşıyı ve dayanışmayı da pekiştirmiş oldu. Doğayla iç içe yaşamanın, ona sahip çıkmanın ve geleceğe bırakmanın bilincini tüm köye yaymayı başardı.
Sonuç olarak, Halil İbrahim Yılmaz’ın bu örnek çalışması, sadece Gümüşhane'nin değil, tüm Türkiye’nin doğaya karşı bir sorumluluk taşıması gerektiğinin altını çizen bir kıvılcım oldu. Emekli imamın azmi, çevre bilincini artırma yolunda ilerleyen bireyler için ilham kaynağı olmaya devam ediyor. Bu tür girişimlerin artması ve toplumda daha fazla yeşil alanın oluşturulması, hem bireylerin hem de gelecek kuşakların çıkarına olacaktır. Yılmaz, yalnızca bir imam olarak değil, aynı zamanda bir çevre savunucusu olarak da anılmayı hak ediyor.